BOY

 This is a part of my Eulogy for my husband.

BOY

Sulod sa daghang mga katuigan nga kita nagkauban,

Ang Dios kanako nagalig-on, sa naangkon nga kapalaran.

Nahimo akong inahang agila nga sa kawanangan nagpataas sa lupad, 

Haron sa pagpakigbatok sa unos sa kinabuhi nga dili ako makabalibad

Sa mga katuigan nga nakipakigbisog ka sa imong sa imong balatian,

Gihupay sa Diyos ang imong mga kasakitan ug gipasaylo ang imong kalapasan.

Ikaw nagmaya luyo sa mga pag-antos ug yutan- ong mga kapait,

Kay ang atong Ginoong  Jesus nag-andam sa imong lawak didto sa langit.

Salamat nga imo akong giandam ug giumol moatabang sa hangkat sa kapalaran,

Malisod man ang akong giagian apan maisog nakong gi-asdang ang masi-ot nga kadalanan

Sa imong mga pasiaw ug mga yawyaw, sa imong pagtukaw ug mga kabalaka,

Wala nimo damha nakahimo ka ug usa ka maanindot nga pamilya.

Bisan pa man ang pamaagi sa  imong pagmahal, mga kasuko ug mga pangasaba,

Apan ang imong mga anak ug mga igsoon ikaw sa gihapon ilang pinalangga.

Dili namo makalimtan ang imong mga katawa ug mga panghayhay,

Handumon namo sa kanunay ang mga kasinatian sa kasakit ug mga kalipay.

Salamat sa  imong pagsuporta sa mga kalihokan nga akong nasugdan,

Ako kining ipadayon bisan wala na ikaw niining lumalabay'g kalibutan.

Nasayod ako nga sa kanunay imo akong iampo nga walay puas

Hilabi na nga ikaw anaa na karon sa sabakan sa atong Manluluwas

Padayon sa imong panaw,  nga walay pagkawili ug salamat sa kap-atan katuig natong panagsalo,

Dili man ang atong kaminyu-on perpekto apan sa kadaghanan ako kining gipasigarbo.

Sa Dios ako nagpasalamat, nga iyang gitugotan nga ako anaa sa imong kiliran,

Hangtod sa katapusan nimong gininhawa, ug sa kinabuhi ikaw iyang gibawian.

~ME Helen Sarita

01/28/25